Berichten

ties@ 09:09 17-05-2019
heb je 20 leuke weetjes over jezelf
Geantwoord op: 20:37 17-05-2019

Hoi Ties,
kijk maar op mijn site bij 'Alles over Jacques'. veel groeten!

Jolijn van Nassau@ 11:41 05-05-2019

Woonplaats:

halsteren
hallo meneer Jacques, ik ben Jolijn en ik doe mijn boekenbeurt over groep 7 slaat terug en ik moet wat over u vertellen. maar ik kon echt niet vinden hoeveel boeken u heeft geschreven. dus vandaar deze vraag hoeveel boeken heeft u geschreven? en wat is uw favoriet? en hoe bent u op het idee gekomen groep 7 slaat terug te schrijven? ik ben heel erg blij dat ik deze brief kon schrijven en ik hoop op een antwoord want ik heb 1 juni mijn boekenbeurt :] met vriendelijke groet Jolijn van Nassau.
Geantwoord op: 10:51 06-05-2019

Hoi Jolijn, wat leuk dat je iets over een boek van mij gaat vertellen. Ik heb al meer dan 90 boeken geschreven.Ik ben lang meester geweest en het kwam bij mij ook wel eens voor dat ik dacht: volgens mij is er bij dat meisje of die jongen thuis iets aan de hand. Vooral als ik bijv. steeds blauwe plekken zag of merkte dat iemand nogal bangelijk was. Ik sprak daar dan met de ouders over. Soms wilden ze niks zeggen, maar dan bleef ik doorvragen (omdat ik vond dat ik voor die kinderen moest opkomen). Meestal kwam het wel goed. Maar soms moest ik wel eens ruzie maken. Dan wilden die ouders uiteindelijk ook wel hulp zoeken (net als in het boek).
Ik wilde al jaren iets met dit onderwerp doen en het is er nu van gekomen. Ik heb eerst veel gepraat met mensen van de Kinderbescherming en de Kindertelefoon. Natuurlijk op scholen gevraagd hoe ze er mee omgaan in deze tijd.
Zo ontstond langzaam maar zeker het boek. Er staan stukken in die echt gebeurd zijn, maar ook dingen die ik verzonnen heb. Tja en dan vraag je nog naar mijn favoriete boek. Moeilijk.Lastig om te kiezen. Ik schijf nooit zomaar een boek. Er is altijd iets waarom in het wilde schrijven. Over school omdat ik meester ben geweest; over kinderen in een hotel omdat ik vroeger zelf in een hotel woonde (De Bende van de Korenwolf); over de kinderen van ‘t Kattenpleintje omdat ik zelf vaak op pleintjes heb gewoond of over kleuters omdat ik daarin dingen vertel die ik met mijn eigen kinderen meemaakte. Of mijn nieuwste boek: ‘Code Kattenkruid, hoe mijn opa vrolijk doodging’. En 'Groep zeven slaat terug'vind ik ook een belangrijk boek door het onderwerp
Ik vond als meester geschiedenisles een leuk vak om te geven (ik vertelde altijd verhalen), dus boeken schrijven over vroeger vind ik ook leuk. Zoals mijn nieuwste boek ‘Smokkelkinderen’. Elk boek is voor mij bijzonder. Maar ik denk dat ‘Achtste-groepers huilen niet’ extra bijzonder is omdat Anke/Akkie echt bij mij in de klas heeft gezeten en ik heel graag over haar wilde vertellen, maar dat ook best moeilijk vond.
Ik ben er wel tien keer aan begonnen en telkens lukte het niet omdat ik er zo verdrietig van werd. Pas na zeven jaar lukte het doordat ik haar naam (Anke) veranderde in ‘Akkie’ en ook de namen van de kinderen uit de klas. Daardoor kreeg ik een beetje afstand, maar het gaat natuurlijk helemaal over Anke.
Veel succes en groeten van Jacques

Maud peeters@ 16:40 04-04-2019

Woonplaats:

De bilt
Hallo meneer Jacques, ik ben Maud en ik doe mijn boekbespreking over smokkel kinderen ik heb super veel boeken van u gelezen bijv. De baron, achte groepers huilen niet, groep 7 slaat terug, groep acht aan de macht, de school is weg, niet thuis, code kattenkruit en natuurlijk smokkel kinderen en nog veel meer. Ik vind u heel aardig en mijn vraag is ik denk eigenlijk dat het niet kan maar voor de zekerheid vraag ik het toch: zou u mischien bij mijn boekbespreking kunnen zijn het is in Bilthoven de werkplaats kindergemeenschap de bilt op 9 april dinsdag ik snap dat dat misschien niet kan maar voor alle zekerheid vraag ik het toch wand dan kan u wat meer over u zelf vertellen wand ik denk dat u meer weet over u zelf en u boeken dan ik dank u meneer Jacques vriens doei
Geantwoord op: 18:02 04-04-2019

Hoi Maud, het gaat jammer genoeg niet lukken om nog naar jouw school te komen. Echt jammer, want als oude meester zou ik het leuk vinden de Werkplaats te bezoeken. Ik ben er wel ooit geweest, maar dat is al een hele tijd geleden. Ik kan je nu wel nog wat meer over het boek vertellen.Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij vrienden een oude meneer tegenkwam, die mij vertelde dat hij vroeger veel gesmokkeld had. Ik woon zelf in Zuid-Limburg vlak bij de grens en wilde graag meer verhalen horen over smokkelen. Via de oude smokkelaar leerde ik nog een paar mensen kennen die vroeger hadden gesmokkeld. Verder las ik er veel over bekeek en oude foto’s en films. Zo ontdekte ik dat vóór de Tweede Wereldoorlog kinderen al vaak mochten ‘voorlopen’ en dat vooral jongens dat heel stoer vonden. Ik koos er ook voor om het verhaal in 1934 te laten spelen. In die tijd werd nog echt ‘ouderwets’ gesmokkeld met grote zakken vol smokkelwaar (vaak ‘het vette goud’) stiekem de grens over via hele smalle paadjes. Hier vlakbij in het bos kun je nog van die paadjes vinden en natuurlijk heb ik die gelopen om zelf te ervaren hoe dat is. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde het smokkelen. Er werd steeds meer met auto’s vol smokkelwaar de grens over gereden en soms zelfs dwars door de slagbomen van de douane heen.
Een van de ‘oude’ smokkelaars die ik sprak, vertelde over zijn zusje en dat bracht mij op het idee van Nelleke. Het boek van Fulco de minstreel bestaat echt. Voor de WO II was dat heel populair en ik vond het wel mooi om Arie ‘fan’ te laten zijn van Fulco.
Heel veel succes met je boekbespreking en wie weet kan ik toch nog eens naar jouw school komen. Veel groeten van Jacques

Stella@ 12:30 31-03-2019

Woonplaats:

schalkhaar
Ik moet op 6 mei een boek besprekeng houden ik heb voor Achtste-groepers huilen niet gekozen ik vind het een heel mooi boek ik moet er altijd bij huilen. Wilt u wel deze vragen beantwoorden als vast bedankt. Vond u het moelijk om het boek te schrijven omdat het iemand was die je kent en hoelang heb je er over gedaan om het boek te schrijven.
Groetjes Stella
Geantwoord op: 09:41 01-04-2019

Hoi Stella,
'Achtste-groepers huilen niet' is voor mij nog steeds een bijzonder boek, omdat het over iets gaat wat ik zelf heb meegemaakt.
Ik heb jaren met het idee rondgelopen om dit boek te schrijven, maar ik vond het best moeilijk.
Anke (Akkie uit het boek) was een hartstikke leuke dappere meid en ik wilde erg graag een herinnering aan haar opschrijven.
Maar het zijn niet alleen verdrietige herinneringen geworden, want we hebben ook veel gelachen met Anke. Zelfs toen ze al heel ziek was, behield ze haar gevoel voor humor.
Natuurlijk ben ik in die tijd dat Anke overleed, erg verdrietig geweest en heb ik (samen met de kinderen van mijn groep) gehuild. Net als in het boek juf Ina, heb ik ook gesproken op de begrafenis.
Daarom ben ik ook pas acht jaar na de dood van Anke aan het boek begonnen, omdat ik het erg moeilijk vond. Ik werd steeds weer verdrietig als ik schreef over Anke. Ik ben er wel een paar keer aan begonnen, maar dan lukte het niet.
Pas na acht jaar en nadat ik bedacht had dat ik wat dingen moest veranderen in het verhaal, kon ik het eindelijk opschrijven. Ik veranderde de naam van Anke in ‘Akkie’ en ook de namen van de kinderen uit haar klas. De meester (dat was ik zelf) werd juf Ina. Zo kreeg ik voldoende afstand ( net of je in een vliegtuigje boven het verhaal gaat vliegen) en schreef ik het boek.
Niet alles in het boek is echt gebeurd. Soms verander je dingen of verzin je iets. Het boek is een roman en geen letterlijk verslag van wat er echt gebeurd is. Maar het komt vaak wel heel dicht tegen de werkelijkheid aan. Iedereen die het meegemaakt heeft, herkent wel veel in het boek. Mocht je de DVD hebben van de film, dan moet je eens bij de extra’s kijken. Daar staat een aflevering van het TV-programma De Reünie (van april 2012) op. Daarin kom de echte klas van Anke/Akkie na twintig jaar weer bij elkaar. Ook haar ouders komen in deze uitzending voor. Je kunt ook kijken op ‘uitzending gemist’. (Reunie De kleine kapitein)
Veel succes met je boebbespreking! Groeten van Jacques

Valentijn@ 18:23 24-03-2019

Woonplaats:

Alkmaar
Hallo (meester) Jacques,

Mijn juf heeft al meerdere boeken van u voorgelezen. Dat zijn leuke verhalen. Nu mag ik mijn boekenbeurt bijna houden en hierdoor heb ik dit jaar een boek van u gekozen. Ik ga mijn boekbespreking over “Groep acht aan de macht” houden. Het boek kon ik goed lezen en ik heb veel geleerd over de verkiezingen. Die waren vorige week hier natuurlijk ook. Het maakte dat ingewikkelde stemmen voor mij wel makkelijker om het te snappen.

Zou ik mogen vragen om boekenleggers voor mijn klas om uit te delen bij mijn boekbespreking?

Ik heb een grote klas. Op dit moment wel 30 leerlingen. Als het mogelijk is dan zou ik dat supertof vinden.

Groetjes van Valentijn uit groep 7A
Kelsey@ 14:00 21-03-2019

Woonplaats:

groningen
Beste Jacques Vriens ik doe een boek presentatie over u leuke boek oorlogs geheimen heeft u mischien nog tips of meer informatie

Groetjes Kelsey
Geantwoord op: 18:52 21-03-2019

Hoi Kelsey,Over Oorlogsgeheimen
Ik woon al achtien jaar in Zuid-Limburg en ontdekte er dat de Tweede Wereldoorlog daar iets geheel anders was dan in het westen en het noorden van ons land. De mensen hadden er geen honger, maar moesten wel vaak de kelder in omdat de geallieerden bommenwerpers Limburg gebruikten als aanvliegroute naar de Duitse industriegebieden. Regelmatig werden vliegtuigen neergeschoten door de Duitsers en vanuit Zuid-Limburg werden honderden Engelse piloten de grens over gesmokkeld. Er zaten ook veel Joodse kinderen ondergedoken, terwijl er ook veel mensen waren die met de NSB meededen. ( In de NSB –Nationaal Socialistische Beweging- zaten Nederlanders die voor Hitler waren). Voor sommige NSB-ers moest je uitkijken. Dat waren echte verraders of vochten mee met de Duitsers. Maar er waren ook ‘halve’ NSB-ers, die wel vrienden waren met de Duitsers, maar geen mensen hebben verraden. Er waren ook mensen die zelfs voor de Duitsers werkten, maar eigenlijk aan de ‘goede’ kant stonden. Zo wordt het voor Tuur steeds moeilijker om te begrijpen dat zijn vader bij de gemeente werkt als voedselcontroleur voor de Duitsers, terwijl hij later ontdekt dat zijn vader en zijn broer in het verzet zitten. (Vader moet vee tellen bij de boeren en zeggen welk deel moet worden afgevoerd naar Duitsland. De boeren mogen Tuurs vader wel, want “hij kan niet tellen”)Kortom: je wist nooit helemaal zeker wie je vertrouwen kon, waardoor kinderen opgroeiden in een spannende en geheimzinnige wereld. Daarover wilde ik vooral schrijven.
De mensen die mij van alles vertelden over die tijd (omdat ze toen nog kinderen waren) zeiden: ‘Er waren toen voor ons best veel geheimen.’ Zo kwam ik ook op de titel.
Misschien is wel de belangrijkste boodschap van het boek dat oorlog heel veel betekent: verdriet; pijn; vernielingen enz. enz. Maar het allerergste is dat je iemand waar je van houdt of die belangrijk voor je is, kwijt kunt raken door een bombardement of omdat je zomaar wordt opgepakt en weggevoerd.
Maar gelukkig hebben de Duitsers zélf ook veel geleerd van de oorlog en willen ze nooit meer dat zo iemand als Hitler de baas kan worden.
Er is een prachtige film gemaakt van het boek.
Ik heb voor dat ze de film gingen opnemen veel met Karen van Holst Pellekaan (die het filmscript maakte en dat ook heel goed kan) lang gepraat over het verhaal. Als het boek begint, is de vriendschap tussen Tuur en Lambert al voorbij. Karen wilde in de film laten zien hoe dat zo gekomen is. In het boek had ik dat niet nodig voor het verhaal. Maar een film is iets anders, daarom was ik het er mee eens.
Maar het verhaal over de Engelse piloot, de kat van tante Anna, de NSB-meester enz. enz. zit wel in de film
En het allerbelangrijkste van mijn boek zie je ook terug: wat het betekent als je door de oorlog zomaar vrienden kwijt raakt (Maartje en Lambert).
Zo dat was een heel verhaal. Hier heb je vast wel iets aan. Veel succes en groeten Jacques

hannah@ 09:49 21-03-2019

Woonplaats:

utrecht
ik ben echt groot fan van u boeken ik heb laatst het boek code kattenkruid gelezen en dat is vanaf NU mijn lievelingsboek. veder doe ik mijn boekenbeurt over achtste groepers huilen niet ook zon mooi boek
groetje Hannah
Geantwoord op: 18:50 21-03-2019

Dag Hannah, wat lief dat je laat weten dat CODE KATTENKRUID vanaf nu je lievelingsboek is. Dank je wel. Veel groeten
Jacques

Jara@ 16:52 16-03-2019
Beste Jacques Vriens, ik ben groot fan van uw boeken. Ik heb ze bijna allemaal gelezen en ik heb net 'weg uit de peel' gelezen. Bent u met een nieuw boek bezig? Als u geen ideeen hebt heb ik wel een leuk idee.

groetjes Jara
Geantwoord op: 18:49 21-03-2019

Hoi Jara,
ik ben inderdaad bezig met een boek, maar ik vind het altijd lastig om daarover te vertellen, als ik nog aan het schrijven ben. Veel groeten
Jacques

Nina@ 10:42 16-03-2019
Beste Jacques Vriens,

Ik heb uw nieuwste boek “Code kattenkruid” in twee dagen uitgelezen. Wat een mooi boek.
Ik heb al uw boeken gelezen, maar deze vind ik het allermooist.

Groetjes,

Nina
Geantwoord op: 11:14 16-03-2019

Dank je wel Nina. Wat lief dat je me dit laat weten. Ik ben zelf ook heel blij met het boek en als ik dan van jou hoor dat je het mooi vindt, maakt me dat nog blijer!
Veel groeten Jacques

marit@ 14:34 15-03-2019
hoi Jacques vriens. Mijn boekbespreking gaat over achtste groepers huilen niet. Ik vind jou boeken heel erg leuk. Maar ik heb ook een vraag: Wat kost je het meeste moeite voor een boek? Marit
Geantwoord op: 11:18 16-03-2019

Hoi Marit, dank je wel voor je berichtje. Dit boek kostte extra veel moeite. Omdat ik het zelf had meegemaakt en heel graag over Anke/Akkie wilde vertellen, besloot ik dit boek te schrijven. Ik begon er wel een keer of vijf aan, maar het lukte niet omdat ik telkens zo verdrietig werd. Pas na een paar jaar (en toen ik de namen van de kinderen had veranderd) lukte het. Ik kon toen wat afstand nemen en het verhaal vertellen. Het is trouwens met de meeste boeken zo dat het nadenken erover (voordat je gaat schrijven) de meeste moeite kost. Dat is overigens niet echt vervelend hoor. Het blijft leuk om eerst ideeen te verzamelen. Veel groeten Jacques

Niels Deen@ 14:27 15-03-2019

Woonplaats:

Alblasserdam
Hallo, ik moet een boekbespreking houden en vond toen uw boek over de baron 1898 in de bieb. Omdat ik de baron 1898 in de Efteling heel leuk vind, koos ik dit boek uit. Ik houd niet zo van lezen, maar toen ik uw boek las dan kon ik niet stoppen met lezen. Ik heb het in totaal in 5 dagen uitgelezen.
Mag u nu altijd gratis naar de Efteling? En wat vindt u zelf het leukste boek? Heeft u iets dat ik kan uitdelen in de klas, een handtekening ofzoiets? Mijn moeder wil er wel voor betalen. Groetjes van Niels
Geantwoord op: 11:28 16-03-2019

Hoi Niels,
ik stuur je boekenleggers op en wat meer informatie over Baron 1898 (ik heb je adres uit je bericht weggelaten). Op dit moment is mijn meest Favoriete boek 'Code Kattenkruid' omdat het mijn nieuwste boek is. Kijk maar eens op mijn site. Veel groeten van Jacques

Maartje Eijdenberg@ 16:37 12-03-2019
Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg bedankt,
Het maakte mijn boekbespreking af.
En de postzegel was superleuk.
Mijn boekbespreking ging heel erg goed.
Nogmaals bedankt!!
groetjes van Maartje
Geantwoord op: 17:04 12-03-2019

Hoi Maartje, wat fijn dat het goed gegaan is!Hartelijke groet Jacques

Anoniem@ 13:27 12-03-2019

Woonplaats:

Panningen
Beste jacques vriens ik ken je al paar weken en nu ben ik fan ik wis niet dat achtste groepers huilen niet van u was maar ja ik vindt u boeken heel erg leuk mijn lievelingsboek is achtste groepers huilen niet en van oorlogsgeheimen is ook leuk en ik vindt het leuk dat u in limburg woont groetjes Anoniem
Geantwoord op: 15:50 12-03-2019

Hoi Anoniem, wat leuk dat je dit even aan mij laat weten. Dank je wel en groeten! Jacques

Maartje Eijdenberg@ 17:19 24-02-2019
Hoi Jacques,
Ik heb bijna alle boeken al gelezen en ze zijn echt geweldig!
Ik doe mijn boekbespreking over Het geheime weekboek van groep 8.
Het is een speciaal boek omdat u dan 35 jaar boeken schrijft.
Ik moet er ook een knutsel bij maken en het lijkt me leuk als ik wat kan uitdelen maar vooral om mijn doos te versieren.
Ik zou het super leuk vinden als u nog wat leuks voor mij zou hebben.
Groetjes van Maartje, groep 8
Geantwoord op: 11:08 25-02-2019

Hoi Maartje,
Wat leuk dat je dit boek hebt genomen. Ik stuur je met plezier boekenleggers om uit te delen, maar dan heb ik je adres nodig. En laat me ook weten hoeveel kinderen er in jouw groep zitten. Veel groeten
Jacques

Lies Hermans@ 20:07 13-02-2019

Woonplaats:

Oosterbeek
Beste Jacques,

Vrijdag 22 februari doe ik mijn Boekenbeurt op de Paasbergschool in Oosterbeek en ik doe het over De De Bende van de Korenwolf. Ik zou je willen uitnodigen om daar iets te komen vertellen. Maar ik snap het helemaal als je het heel druk hebt.
Dan zou ik nog wel deze vraag voor je hebben:
Waarom ben je eigenlijk gestopt met lesgeven, want dat lijkt mij heel leuk. Wanneer besloot je om allen nog maar t gaan schrijven? En mis je het nog wel eens om voor de klas te staan.

Ik hoop dat je kan en anders in ieder geval een antwoord op mijn vraag hebt.

Groeten Lies Hermans, groep 6
Geantwoord op: 20:36 13-02-2019

Dag Lies, wat leuk dat je iets over De Bende van de Korenwolf gaat vertellen. Het gaat niet lukken om bij je op bezoek te komen. Ik ben druk bezig met een boek (toevallig een nieuwe Korenwolf) en met de voorbereidingen voor een theatervoorstelling. Je wil graag weten waarom ik gestopt ben op school.Tot 1993 ‘meester’ (meestal van groep 6/7/8) en directeur van een basisschool, daarna ‘kinderboekenschrijver’.
School vond ik ook heel leuk, maar ik merkte dat ik als directeur steeds meer een “meneer in een kamertje” werd en steeds minder kinderen zag. Toen besloot ik (na heel lang nadenken) te stoppen en van schrijven mijn beroep te maken. (Het was al mijn hobby.) Omdat ik in 1992 het kinderboekenweekgeschenk mocht schrijven, kreeg ik nog een extra duwtje in de rug.
Ik kom nog wel graag op scholen, hoor! En als ik weer eens een klas binnenstap dan merk ik dat ik de school toch wel mis. Maar het is ook heerlijk om meer tijd te hebben om te kunnen schrijven.
Toen ik zelf nog meester was vond ik het belangrijk (en dat vind ik nog steeds) dat kinderen het fijn vinden op school. Ik zat vroeger (als kind) zelf op een vervelende school basisschool en vond er niks aan. Ik vind dat juf of meester moeten zorgen dat de sfeer in de klas goed is; ze moeten opkomen voor kinderen die gepest worden of worden gediscrimineerd. En ze moeten zorgen dat álle kinderen (of ze nou goed kunnen leren of niet) met plezier de school binnen stappen. En natuurlijk zijn rekenen en taal hartstikke belangrijk, maar ook andere vakken bijv. geschiedenis of wat is democratie en wat kun je daar zelf aan doen? Maar ook muziek, toneel, tekenen, schilderen of naar een museum of een kasteel gaan.
Veel succes met je boekenbeurt en veel groeten, Jacques

Berichten: 91 t/m 105 van de 791.
Aantal pagina's: 53
Nieuwer4 5 6 [7] 8 9 10Ouder