Berichten

Anja Verkuijl@ 19:42 03-01-2022

Woonplaats:

Moergestel
Beste Jacques,
Ik ben op bezoek bij vrienden in Duitsland, hij heeft zelf in de steenkoolmijnen gewerkt. Ik vertelde over jouw boek ‘Tien torens diep’, waar de kinderen uit mijn groep 6 ook erg enthousiast over zijn. Mijn Duitse vriend is geïnteresseerd in het boek, daarom vraag ik me af of dit boek toevallig in het Duits vertaald is. Mvg, Anja Verkuijl
Geantwoord op: 12:37 04-01-2022

Beste Anja, dank voor je enthousiasme over Tien torens diep. Jammer genoeg is het niet vertaald. Zou wel mooi zijn! Met VrienSelijke groet, Jacques

Lovis@ 18:49 01-01-2022
Dear Mr. Vriens,
It's hard to write all of this in English, but I'll try and I hope you'll understand.
So: I think your Achtste-groepers huilen niet book ist the best book I've ever read. It's sad, but Akkie is so brave and strong. I've read it more than 5 times.
Geantwoord op: 12:53 03-01-2022

Dear Mr. Lovis, thank you very much for your nice words about my book.Greetings Jacques

Marijn Bierhof@ 21:07 22-12-2021

Woonplaats:

Groningen
Beste Jacques Vriens,
Met de eerste lockdown van corona is mijn schoonvader begonnen met het online voorlezen van onze kinderen Frank en Roos. Dit was voor zowel mijn schoonouders als de kinderen een dagelijks momentje genieten van elkaar met een mooi verhaal erbij. Ook nadat de lockdowns waren opgeheven zijn we hiermee doorgegaan omdat mijn schoonvader en de kinderen het gewoon zo leuk, gezellig en fijn vonden. Mijn schoonvader ontdekte hierbij ook de boeken van de bende van hotel de Korenwolf. Deze waren direct een hit en we hebben enorm genoten van de vele avonturen, gekke momenten tussen de kinderen, oma, de ouders en de gekke gasten. Altijd weer leuk om te zien waar het heen ging en hoe het elke keer weer op een geweldige manier eindigde. En mijn schoonvader had bij elk type een eigen stemmetje, geweldig. Joost met de radiostem was denk ik wel onze favoriet.
Helaas hebben we twee weken geleden gehoord dat mijn schoonvader ongeneeslijk ziek is en hij spoedig zal overlijden. Intens verdrietig om zo'n fantastisch mens te moeten verliezen. Maar ook nu terwijl hij doodziek is heeft hij vanachter zijn laptop de kinderen voorgelezen. Dat wilde hij echt niet missen en hij wilde dit laatste verhaal ook uitlezen. En zo las hij vandaag het laatste hoofdstuk van "De Ontmaskering Van De Zingende Hotelrat" uit. Hij vond het met stip het leukste verhaal en ook een geweldige om mee te eindigen. Ontluisterend dat er geen verhaal meer zal volgen. Maar mooi dat ie het nog helemaal op zijn manier heeft kunnen voorlezen.
Dus eigenlijk wilden we u graag bedanken voor de prachtige verhalen. We hebben er enorm van genoten en ook in deze zware tijden brachten ze een glimlach op onze gezichten. Daar zijn we erg dankbaar voor.

Groeten,

Marijn Bierhof
Geantwoord op: 12:21 24-12-2021

Beste Marijn,
dank je wel voor dit ontroerende bericht. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en ik vind het fijn om te horen dat 'De Bende' voor veel plezier heeft kunnen zorgen. Hartelijke groet voor jullie allen in het bijzonder voor uw schoonvader.

Aimée van de Vreede@ 19:47 09-12-2021

Woonplaats:

Aagtekerke
Dag meneer Vriens,
Ik ben Aimée, 10 jaar en zit in groep 7.
Ik ben dol op uw boeken. Vooral Meester Jaap.
Tijdens de voorleeswedstrijd op school heb ik een stukje uit uw boek gelezen. Om precies te zijn: Meester Jaap en het wc-rollengevecht.
En tot mijn grote verbazing heb ik gewonnen!!!
Er is een filmpje van gemaakt. Dit zou ik u toe kunnen sturen via de mail. Ik weet niet of u dit leuk vindt om te zien.
Ik zou het leuk vinden wanneer u een berichtje terug stuurt.
Groetjes van Aimée, uit Zeeland
Sanne van Rhee@ 09:13 21-10-2021

Woonplaats:

Bakel
Beste meneer Jacques Hoe gaat het met u? Nou we zijn bezig 1 tegen alle.Dat is dat we 80 opdrachten moeten uitvoeren. We hebben een bepaalde tijd en dan moeten we alle 80 opdrachten hebben gedaan. En we moeten een paar vragen aan u stellen. Hier komen de 3 vragen. -Vraag 1 wanneer ben je begonnen met schrijven -Vraag 2 Wat is je lievelingsboek van wat je hebt geschreven -Vraag 3 Door wat krijg je inspiratie
Geantwoord op: 10:29 22-10-2021

Hoi Sanne, Ik schreef vroeger al toneelstukjes. Zo is het begonnen. Kijk daarvoor even op mijn website bij 'Alles over Jacques' en dan bij 'Biografie'. Tja en dan mijn lievelingsboek: Lastig om te kiezen. Ik schijf nooit zomaar een boek. Er is altijd iets waarom in het wilde schrijven. Over school omdat ik meester ben geweest; over kinderen in een hotel omdat ik vroeger zelf in een hotel woonde (De Bende van de Korenwolf); over de kinderen van ‘t Kattenpleintje omdat ik zelf vaak op pleintjes heb gewoond of over kleuters omdat ik daarin dingen vertel die ik met mijn eigen kinderen meemaakte. Of over mijn eigen jeugdjaren , zoals in mijn nieuwste boek: Jakob en de zeven gevaren.
Ik vond als meester geschiedenisles een leuk vak om te geven (ik vertelde altijd verhalen), dus boeken schrijven over vroeger vind ik ook leuk. Zoals mijn nieuwste boek ‘Smokkelkinderen’. Elk boek is voor mij bijzonder. Maar ik denk dat ‘Achtste-groepers huilen niet’ extra bijzonder is omdat Anke/Akkie echt bij mij in de klas heeft gezeten en ik heel graag over haar wilde vertellen, maar dat ook best moeilijk vond.
Ik ben er wel tien keer aan begonnen en telkens lukte het niet omdat ik er zo verdrietig van werd. Pas na zeven jaar lukte het doordat ik haar naam (Anke) veranderde in ‘Akkie’ en ook de namen van de kinderen uit de klas. Daardoor kreeg ik een beetje afstand, maar het gaat natuurlijk helemaal over Anke.
Over inspiratie heb ik hierboven al iets verteld. Als ik aan een boek begin heb ik vaak een stuk of veertig papiertjes met allerlei
ideeën erop. Op ongeveer de helft staan dingen die ik echt heb meegemaakt. De andere helft is verzonnen (maar zou wel echt gebeurd kúnnen zijn).
In een boek, hussel ‘echt’ en ‘verzonnen’ door elkaar. En terwijl ik aan het schrijven ben, verander ik vaak nog van alles en verzin nieuwe dingen. Net alsof je in het bos wandelt en weet waar je heen wilt, maar je neemt toch nog een paar andere paadjes of maakt een grote omweg .
En voor mij historische boeken doe ik eerst veel onderzoek: lees veel; snuffel op internet; haal boeken uit de bieb en praat met mensen (bijv. over de tijd van de Limburgse mijnen of WO II)
Kun je zo vooruit Sanne?
Veel groeten van Jacques

Mariet@ 15:37 14-06-2021

Woonplaats:

Overveen korte zijlweg 29
Beste Jacques Vriens, ik ben Mariet fan van de bende van de korenwolf en ik moet er een betoog over schrijven nu zou ik graag willen weten hoe Annet van haar achternaam heet en natuurlijk of jij ook fan bent van de korenwolf??Ik ben heeeeeel erg blij met het nieuwste deel er van dat u me gegeven hebt

heeeeeel veel liefs Mariet en Elisabeth
Geantwoord op: 18:58 14-06-2021

Hoi Mariet, natuurlijk ben ik fan van De Korenwolf, wat dacht je! Ik groeide zelf op in een hotel, dus weet hoe dat is. Het hotel van mijn ouders stond in een stad (Helmond). Toen ik De Korenwolf bedacht, woonde ik al een paar jaar in Zuid-Limburg. Daarom besloot ik het hotel daar neer te zetten. Vooral als je een serie wilt schrijven is het handig om te zorgen voor een beetje afwisselende omgeving , zoals hier (met bijv. bossen, mergelgrotten en boerderijen). En o ja, Annet heet Schaap met haar achternaam.
Hartelijke groet Jacques

Groep 8 Holtenhoek@ 15:50 17-05-2021

Woonplaats:

Vries
Beste Jacques Vriens,

U bent op onze school gekomen en heeft uw boeken voorgelezen. Maar we hebben nog een paar vragen voor u.

Zoals: wat is uw leukste boek die u heeft gemaakt?
Bent u ook fan van andere schrijvers?
Hoe lang duurt het om een boek te schrijven?

Met vriendelijke groet,

Groep 8 van CKC de Holtenhoek
Geantwoord op: 16:27 17-05-2021

Hoi groep 8,
leuk om nog iets van jullie te horen. Lastig om te kiezen wat mijn leukste/mooiste boek is. Ik schijf nooit zomaar een boek. Er is altijd iets waarom in het wilde schrijven. Over school omdat ik meester ben geweest; over kinderen in een hotel omdat ik vroeger zelf in een hotel woonde (De Bende van de Korenwolf); over de kinderen van ‘t Kattenpleintje omdat ik zelf vaak op pleintjes heb gewoond of over kleuters omdat ik daarin dingen vertel die ik met mijn eigen kinderen meemaakte. Of mijn nieuwste boek: ‘Code Kattenkruid, hoe mijn opa vrolijk doodging’.
Ik vond als meester geschiedenisles een leuk vak om te geven (ik vertelde altijd verhalen), dus boeken schrijven over vroeger vind ik ook leuk. Zoals mijn nieuwste boek ‘Smokkelkinderen’. Elk boek is voor mij bijzonder. Maar ik denk dat ‘Achtste-groepers huilen niet’ extra bijzonder is omdat Anke/Akkie echt bij mij in de klas heeft gezeten en ik heel graag over haar wilde vertellen, maar dat ook best moeilijk vond.
Ik ben er wel tien keer aan begonnen en telkens lukte het niet omdat ik er zo verdrietig van werd. Pas na zeven jaar lukte het doordat ik haar naam (Anke) veranderde in ‘Akkie’ en ook de namen van de kinderen uit de klas. Daardoor kreeg ik een beetje afstand, maar het gaat natuurlijk helemaal over Anke.

Meestal denk ik lang na over een boek. Voor ik echt begin met schrijven, weet ik ongeveer hoe het verhaal gaat worden. Ik weet ook al hoe het afloopt. Grappig is wel dat ik vaak onder het schrijven, het einde nog wel eens verander. Maar om te beginnen is het handig om te weten waar ik met het verhaal naartoe wil.
Ik schrijf ook van alles op over de hoofdpersonen uit mijn verhaal: hoe ze eruit zien; of ze aardig zijn of onaardig; wat hun eigenschappen zijn (bijv. vrolijk, gauw boos, snel verdrietig, gevoel voor humor enz.)
Het ‘echte’ schrijven duurt ongeveer zes tot tien maanden. Ik begin meestal met pen en papier (om even op gang te komen), maar dan ga ik over op de computer. Als ik een hoofdstuk af heb, print ik dat uit, ga het kritisch lezen en verander nog een en ander.
Ik print dan altijd

Ik houd erg van de boeken van Paul Biegel. Ik weet niet of jullie die nog kennen. Hij leeft helaas niet meer. Verder lees ik graag boeken van Anna Woltz en Sjoerd Kuyper. En de boeken van Paul van Loon. Ik houd niet zo van griezelboeken, maar Paul en ik zijn vrienden, dus lees ik natuurlijk wel zijn boeken.

Zo dat was een heel verhaal. Hopelijk heb ik al jullie vragen beantwoord. Veel groeten van
Jacques

thomas meijer@ 19:43 29-04-2021

Woonplaats:

roden
vooral hotel de korenwolf is heel leuk
Geantwoord op: 11:13 01-05-2021

Dank je wel Thomas. Leuk om te horen. Veel groeten, Jacques

Groep 7 Eikenderveld@ 13:57 09-04-2021

Woonplaats:

Heerlen
Beste meneer Vriens,

Wij willen u bedanken voor de les via een filmpje op het bord. Wij zijn allemaal begonnen met het afschrijven van het meester Jaap verhaal.
Heel erg bedankt voor de mooie boeken!

Groetjes,

Groep 7 basisschool Eikenderveld
Geantwoord op: 15:13 09-04-2021

Hoi groep 7,
wat leuk dat jullie mij iets laten weten. Veel succes met de verhalen. Veel groeten van Jacques

Tom knoppen@ 09:16 26-03-2021
Goedemorgen Jacques
Proficiat met je verjaardag vandaag maak er een leuke dag van en nog vele jaren gewenst

Groetjes Tom
Roan@ 11:34 14-03-2021

Woonplaats:

Krommenie
Beste meneer Vriens, Ik ben bezig met een boekbespreking over Oorlogsgeheimen. Ik vraag mij af welke genres het best bij uw boek passen. Zelf had ik: jeugdboek en oorlogsdrama, maar ik dacht ook aan historische fictie? Klopt dat? En ik vroeg me af of en wanneer er weer een nieuw geschiedenisboek van u uitkomt. Met vriendelijke groet, Roan
Geantwoord op: 17:17 17-03-2021

Hoi Roan, ik zou kiezen voor historisch jeugdboek. Het boek is overigens voor een deel gebaseerd op ware gebeurtenissen in Zuid-Limburg (waar ik woon). De mensen hadden hier geen honger, maar moesten wel vaak de kelder in omdat de geallieerden bommenwerpers Limburg gebruikten als aanvliegroute naar de Duitse industriegebieden. Daar probeerden de Engelsen dat de Duitse wapenfabrieken kapot te bombarderen.
Regelmatig werden vliegtuigen neergeschoten door de Duitsers en als ze de piloten te pakken kregen, werden ze vaak doodgeschoten. Gelukkig werden de piloten ook geholpen door het verzet en vanuit Zuid-Limburg werden honderden Engelse piloten de grens over gesmokkeld. Vaak moesten ze dan eerste en tijdje verstopt worden en het kon dus zijn dat er zo’n piloot bij jou in huis zat en je het aan niemand mocht vertellen.
Er zaten ook veel Joodse kinderen ondergedoken.
Maar er waren ook mensen die vriendjes waren van de Duitsers en van alles gingen verraden aan de vijand. Er waren nogal wat NSB-ers in Limburg (dus Nederlanders die met de Duitsers meededen) waarbij gezegd moet worden dat er veel ‘halve’ NSB-ers waren, die wel met de Duitsers aanpapten, maar ook niet iedereen verraadde.
Kortom: je wist nooit helemaal zeker wie je vertrouwen kon, waardoor je als kind niet goed wist wat je moest doen.
Ik heb gepraat met veel mensen die als kind de oorlog in Zuid-Limburg meemaakten. Hopelijk kun je hiermee vooruit. Veel succes en groeten! Jacques

Andrew@ 12:33 08-03-2021

Woonplaats:

vlaardingen
Hoi, ik moet een boekverslag maken over oorlogsgeheimen. Kunt u de personaliteit van tuur, lambert en maartje beschrijven? En als u iets aan het boek mocht aanpassen, wat zou dat zijn?

groetjes van Andrew (13 jaar)
Geantwoord op: 17:13 17-03-2021

Hoi Andrew, ik raad je aan het boek goed te lezen en te letten op de reacties van de hoofdpersonen op wat ze allemaal meemaken. Dat helpt je om hun personaliteit te vinden. Succes! Veel groeten, Jacques

Tom@ 19:54 28-02-2021

Woonplaats:

Terhorst
Beste Jacques
Hoe is het met jou gaat alles goed ik luister nog naar jou boeken heel leuk

Met vriendelijke groetjes van Tom
Geantwoord op: 13:05 01-03-2021

Hoi Tom, het gaat goed met mij. En wat fijn om te horen dat je naar mijn boeken luistert. Hartelijke groeten van Jacques

D'haeyere Rune@ 15:05 17-02-2021

Woonplaats:

Lotenhulle
Hallo Ik moet voor school een boekbespreking maken. Uit teen hele lange lijst boeken koos ik jouw boek Oorlogsgeheimen. Het leek me een interessant boek want ik lees en leer wel graag over dingen van de oorlog. Dit boek was leuk om te lezen. Ik lees niet zo heel graag een boek maar dit las toch wel vlot. Ook heb ik nu toch nog iets meer geleerd over hoe het leven in de oorlog eruit zag. Dank u wel. Met vriendelijke groeten Rune
Geantwoord op: 18:20 17-02-2021

Hoi Rune, wat leuk dat je een boek van mij hebt gekozen.
Toen ik nog meester was, vertelde ik graag verhalen over vroeger. Ik dacht dan: geschiedenis met al die jaartallen en zo is saai. Maar als ik spannende, grappige of zielige verhalen over vertel over vroeger , dan wordt geschiedenis leuk.
Daarom vind ik het ook fijn om af en toe een boek over vroeger te schrijven. Dat kost wel veel meer tijd. Meestal ben ik eerst een jaar bezig met te lezen over die tijd, oude foto’s en oude films te bekijken en met mensen te praten die het nog hebben meegemaakt (als dat tenminste nog kan). Het moet zo zijn dat ik me zo kan inleven dat ik zelf in die tijd rondwandel, zelf in de Peel loop of in de mijnen kruip of me moet verstoppen voor de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog. Dan pas kan ik gaan schrijven en dat duurt dan vaak ook een maand of acht.

Mijn oudste zoon Boris is ook altijd erg geïnteresseerd in geschiedenis (hij studeerde het ook) in het bijzonder in WO II.
Hij zei al vaker: ‘Schrijf eens een boek over de oorlog’.
Maar ik wist nog niet zo goed hoe ik dat wilde doen. Er zijn al vrij veel boeken over de oorlog. Nadat ik twintig jaar geleden naar Zuid-Limburg ben verhuisd , kwam erachter dat de Tweede Wereldoorlog hier iets geheel anders was dan in het westen en het noorden van ons land. Dat leek me wel een mooie (nieuwe) invalshoek voor mijn boek
De mensen hadden hier geen honger, maar moesten wel vaak de kelder in omdat de geallieerden bommenwerpers Limburg gebruikten als aanvliegroute naar de Duitse industriegebieden. Daar probeerden de Engelsen dat de Duitse wapenfabrieken kapot te bombarderen.
Regelmatig werden vliegtuigen neergeschoten door de Duitsers en als ze de piloten te pakken kregen, werden ze vaak doodgeschoten. Gelukkig werden de piloten ook geholpen door het verzet en vanuit Zuid-Limburg werden honderden Engelse piloten de grens over gesmokkeld. Vaak moesten ze dan eerste en tijdje verstopt worden en het kon dus zijn dat er zo’n piloot bij jou in huis zat en je het aan niemand mocht vertellen.
Er zaten ook veel Joodse kinderen ondergedoken.
Maar er waren ook mensen die vriendjes waren van de Duitsers en van alles gingen verraden aan de vijand. Er waren nogal wat NSB-ers in Limburg (dus Nederlanders die met de Duitsers meededen) waarbij gezegd moet worden dat er veel ‘halve’ NSB-ers waren, die wel met de Duitsers aanpapten, maar ook niet iedereen verraadde.
Kortom: je wist nooit helemaal zeker wie je vertrouwen kon, waardoor je als kind niet goed wist wat je moest doen.
Ik heb gepraat met veel mensen die als kind de oorlog in Zuid-Limburg meemaakten en ik heb geprobeerd een spannend maar soms ook grappig of ontroerend verhaal over de oorlog te schrijven , zoals de twee hoofdpersonen Maartje en Tuur (alle twee 11 jaar) het allemaal beleven. Ze zitten zelfs in de klas bij een NSB-meester.
Maartje en Tuur hebben alle twee een groot gevaarlijk geheim.
In het nawoord vertel ik ook dat Duitsland heel veel geleerd heeft van zijn eigen geschiedenis en nooit meer oorlog wil.

Voor mijzelf is de belangrijkste gedachte achter het boek dat ik wil laten zien dat oorlog vooral betekent dat je zomaar mensen kwijt kunt raken die belangrijk voor je zijn, waar je van houdt.
Ik ben ook heel blij met de verfilming. Natuurlijk is een film iets anders dan het boek. Maar het zou wel allemaal in het boek hebben kunnen staan. Het belangrijkste van het verhaal over de betekenis van liefde en vriendschap en dat oorlog heel veel kapot maakt tussen mensen, zit ook in de film. Veel succes met je boekbespreking. Veel groeten van Jacques

Lena@ 13:28 08-02-2021
Hallo

Berichten: 16 t/m 30 van de 810.
Aantal pagina's: 54
Nieuwer1 [2] 3 4 5 6 7Ouder