Berichten

Sanne van Rhee@ 09:13 21-10-2021

Woonplaats:

Bakel
Beste meneer Jacques Hoe gaat het met u? Nou we zijn bezig 1 tegen alle.Dat is dat we 80 opdrachten moeten uitvoeren. We hebben een bepaalde tijd en dan moeten we alle 80 opdrachten hebben gedaan. En we moeten een paar vragen aan u stellen. Hier komen de 3 vragen. -Vraag 1 wanneer ben je begonnen met schrijven -Vraag 2 Wat is je lievelingsboek van wat je hebt geschreven -Vraag 3 Door wat krijg je inspiratie
Geantwoord op: 10:29 22-10-2021

Hoi Sanne, Ik schreef vroeger al toneelstukjes. Zo is het begonnen. Kijk daarvoor even op mijn website bij 'Alles over Jacques' en dan bij 'Biografie'. Tja en dan mijn lievelingsboek: Lastig om te kiezen. Ik schijf nooit zomaar een boek. Er is altijd iets waarom in het wilde schrijven. Over school omdat ik meester ben geweest; over kinderen in een hotel omdat ik vroeger zelf in een hotel woonde (De Bende van de Korenwolf); over de kinderen van ‘t Kattenpleintje omdat ik zelf vaak op pleintjes heb gewoond of over kleuters omdat ik daarin dingen vertel die ik met mijn eigen kinderen meemaakte. Of over mijn eigen jeugdjaren , zoals in mijn nieuwste boek: Jakob en de zeven gevaren.
Ik vond als meester geschiedenisles een leuk vak om te geven (ik vertelde altijd verhalen), dus boeken schrijven over vroeger vind ik ook leuk. Zoals mijn nieuwste boek ‘Smokkelkinderen’. Elk boek is voor mij bijzonder. Maar ik denk dat ‘Achtste-groepers huilen niet’ extra bijzonder is omdat Anke/Akkie echt bij mij in de klas heeft gezeten en ik heel graag over haar wilde vertellen, maar dat ook best moeilijk vond.
Ik ben er wel tien keer aan begonnen en telkens lukte het niet omdat ik er zo verdrietig van werd. Pas na zeven jaar lukte het doordat ik haar naam (Anke) veranderde in ‘Akkie’ en ook de namen van de kinderen uit de klas. Daardoor kreeg ik een beetje afstand, maar het gaat natuurlijk helemaal over Anke.
Over inspiratie heb ik hierboven al iets verteld. Als ik aan een boek begin heb ik vaak een stuk of veertig papiertjes met allerlei
ideeën erop. Op ongeveer de helft staan dingen die ik echt heb meegemaakt. De andere helft is verzonnen (maar zou wel echt gebeurd kúnnen zijn).
In een boek, hussel ‘echt’ en ‘verzonnen’ door elkaar. En terwijl ik aan het schrijven ben, verander ik vaak nog van alles en verzin nieuwe dingen. Net alsof je in het bos wandelt en weet waar je heen wilt, maar je neemt toch nog een paar andere paadjes of maakt een grote omweg .
En voor mij historische boeken doe ik eerst veel onderzoek: lees veel; snuffel op internet; haal boeken uit de bieb en praat met mensen (bijv. over de tijd van de Limburgse mijnen of WO II)
Kun je zo vooruit Sanne?
Veel groeten van Jacques

Mariet@ 15:37 14-06-2021

Woonplaats:

Overveen korte zijlweg 29
Beste Jacques Vriens, ik ben Mariet fan van de bende van de korenwolf en ik moet er een betoog over schrijven nu zou ik graag willen weten hoe Annet van haar achternaam heet en natuurlijk of jij ook fan bent van de korenwolf??Ik ben heeeeeel erg blij met het nieuwste deel er van dat u me gegeven hebt

heeeeeel veel liefs Mariet en Elisabeth
Geantwoord op: 18:58 14-06-2021

Hoi Mariet, natuurlijk ben ik fan van De Korenwolf, wat dacht je! Ik groeide zelf op in een hotel, dus weet hoe dat is. Het hotel van mijn ouders stond in een stad (Helmond). Toen ik De Korenwolf bedacht, woonde ik al een paar jaar in Zuid-Limburg. Daarom besloot ik het hotel daar neer te zetten. Vooral als je een serie wilt schrijven is het handig om te zorgen voor een beetje afwisselende omgeving , zoals hier (met bijv. bossen, mergelgrotten en boerderijen). En o ja, Annet heet Schaap met haar achternaam.
Hartelijke groet Jacques

Groep 8 Holtenhoek@ 15:50 17-05-2021

Woonplaats:

Vries
Beste Jacques Vriens,

U bent op onze school gekomen en heeft uw boeken voorgelezen. Maar we hebben nog een paar vragen voor u.

Zoals: wat is uw leukste boek die u heeft gemaakt?
Bent u ook fan van andere schrijvers?
Hoe lang duurt het om een boek te schrijven?

Met vriendelijke groet,

Groep 8 van CKC de Holtenhoek
Geantwoord op: 16:27 17-05-2021

Hoi groep 8,
leuk om nog iets van jullie te horen. Lastig om te kiezen wat mijn leukste/mooiste boek is. Ik schijf nooit zomaar een boek. Er is altijd iets waarom in het wilde schrijven. Over school omdat ik meester ben geweest; over kinderen in een hotel omdat ik vroeger zelf in een hotel woonde (De Bende van de Korenwolf); over de kinderen van ‘t Kattenpleintje omdat ik zelf vaak op pleintjes heb gewoond of over kleuters omdat ik daarin dingen vertel die ik met mijn eigen kinderen meemaakte. Of mijn nieuwste boek: ‘Code Kattenkruid, hoe mijn opa vrolijk doodging’.
Ik vond als meester geschiedenisles een leuk vak om te geven (ik vertelde altijd verhalen), dus boeken schrijven over vroeger vind ik ook leuk. Zoals mijn nieuwste boek ‘Smokkelkinderen’. Elk boek is voor mij bijzonder. Maar ik denk dat ‘Achtste-groepers huilen niet’ extra bijzonder is omdat Anke/Akkie echt bij mij in de klas heeft gezeten en ik heel graag over haar wilde vertellen, maar dat ook best moeilijk vond.
Ik ben er wel tien keer aan begonnen en telkens lukte het niet omdat ik er zo verdrietig van werd. Pas na zeven jaar lukte het doordat ik haar naam (Anke) veranderde in ‘Akkie’ en ook de namen van de kinderen uit de klas. Daardoor kreeg ik een beetje afstand, maar het gaat natuurlijk helemaal over Anke.

Meestal denk ik lang na over een boek. Voor ik echt begin met schrijven, weet ik ongeveer hoe het verhaal gaat worden. Ik weet ook al hoe het afloopt. Grappig is wel dat ik vaak onder het schrijven, het einde nog wel eens verander. Maar om te beginnen is het handig om te weten waar ik met het verhaal naartoe wil.
Ik schrijf ook van alles op over de hoofdpersonen uit mijn verhaal: hoe ze eruit zien; of ze aardig zijn of onaardig; wat hun eigenschappen zijn (bijv. vrolijk, gauw boos, snel verdrietig, gevoel voor humor enz.)
Het ‘echte’ schrijven duurt ongeveer zes tot tien maanden. Ik begin meestal met pen en papier (om even op gang te komen), maar dan ga ik over op de computer. Als ik een hoofdstuk af heb, print ik dat uit, ga het kritisch lezen en verander nog een en ander.
Ik print dan altijd

Ik houd erg van de boeken van Paul Biegel. Ik weet niet of jullie die nog kennen. Hij leeft helaas niet meer. Verder lees ik graag boeken van Anna Woltz en Sjoerd Kuyper. En de boeken van Paul van Loon. Ik houd niet zo van griezelboeken, maar Paul en ik zijn vrienden, dus lees ik natuurlijk wel zijn boeken.

Zo dat was een heel verhaal. Hopelijk heb ik al jullie vragen beantwoord. Veel groeten van
Jacques

thomas meijer@ 19:43 29-04-2021

Woonplaats:

roden
vooral hotel de korenwolf is heel leuk
Geantwoord op: 11:13 01-05-2021

Dank je wel Thomas. Leuk om te horen. Veel groeten, Jacques

Groep 7 Eikenderveld@ 13:57 09-04-2021

Woonplaats:

Heerlen
Beste meneer Vriens,

Wij willen u bedanken voor de les via een filmpje op het bord. Wij zijn allemaal begonnen met het afschrijven van het meester Jaap verhaal.
Heel erg bedankt voor de mooie boeken!

Groetjes,

Groep 7 basisschool Eikenderveld
Geantwoord op: 15:13 09-04-2021

Hoi groep 7,
wat leuk dat jullie mij iets laten weten. Veel succes met de verhalen. Veel groeten van Jacques

Tom knoppen@ 09:16 26-03-2021
Goedemorgen Jacques
Proficiat met je verjaardag vandaag maak er een leuke dag van en nog vele jaren gewenst

Groetjes Tom
Roan@ 11:34 14-03-2021

Woonplaats:

Krommenie
Beste meneer Vriens, Ik ben bezig met een boekbespreking over Oorlogsgeheimen. Ik vraag mij af welke genres het best bij uw boek passen. Zelf had ik: jeugdboek en oorlogsdrama, maar ik dacht ook aan historische fictie? Klopt dat? En ik vroeg me af of en wanneer er weer een nieuw geschiedenisboek van u uitkomt. Met vriendelijke groet, Roan
Geantwoord op: 17:17 17-03-2021

Hoi Roan, ik zou kiezen voor historisch jeugdboek. Het boek is overigens voor een deel gebaseerd op ware gebeurtenissen in Zuid-Limburg (waar ik woon). De mensen hadden hier geen honger, maar moesten wel vaak de kelder in omdat de geallieerden bommenwerpers Limburg gebruikten als aanvliegroute naar de Duitse industriegebieden. Daar probeerden de Engelsen dat de Duitse wapenfabrieken kapot te bombarderen.
Regelmatig werden vliegtuigen neergeschoten door de Duitsers en als ze de piloten te pakken kregen, werden ze vaak doodgeschoten. Gelukkig werden de piloten ook geholpen door het verzet en vanuit Zuid-Limburg werden honderden Engelse piloten de grens over gesmokkeld. Vaak moesten ze dan eerste en tijdje verstopt worden en het kon dus zijn dat er zo’n piloot bij jou in huis zat en je het aan niemand mocht vertellen.
Er zaten ook veel Joodse kinderen ondergedoken.
Maar er waren ook mensen die vriendjes waren van de Duitsers en van alles gingen verraden aan de vijand. Er waren nogal wat NSB-ers in Limburg (dus Nederlanders die met de Duitsers meededen) waarbij gezegd moet worden dat er veel ‘halve’ NSB-ers waren, die wel met de Duitsers aanpapten, maar ook niet iedereen verraadde.
Kortom: je wist nooit helemaal zeker wie je vertrouwen kon, waardoor je als kind niet goed wist wat je moest doen.
Ik heb gepraat met veel mensen die als kind de oorlog in Zuid-Limburg meemaakten. Hopelijk kun je hiermee vooruit. Veel succes en groeten! Jacques

Andrew@ 12:33 08-03-2021

Woonplaats:

vlaardingen
Hoi, ik moet een boekverslag maken over oorlogsgeheimen. Kunt u de personaliteit van tuur, lambert en maartje beschrijven? En als u iets aan het boek mocht aanpassen, wat zou dat zijn?

groetjes van Andrew (13 jaar)
Geantwoord op: 17:13 17-03-2021

Hoi Andrew, ik raad je aan het boek goed te lezen en te letten op de reacties van de hoofdpersonen op wat ze allemaal meemaken. Dat helpt je om hun personaliteit te vinden. Succes! Veel groeten, Jacques

Tom@ 19:54 28-02-2021

Woonplaats:

Terhorst
Beste Jacques
Hoe is het met jou gaat alles goed ik luister nog naar jou boeken heel leuk

Met vriendelijke groetjes van Tom
Geantwoord op: 13:05 01-03-2021

Hoi Tom, het gaat goed met mij. En wat fijn om te horen dat je naar mijn boeken luistert. Hartelijke groeten van Jacques

D'haeyere Rune@ 15:05 17-02-2021

Woonplaats:

Lotenhulle
Hallo Ik moet voor school een boekbespreking maken. Uit teen hele lange lijst boeken koos ik jouw boek Oorlogsgeheimen. Het leek me een interessant boek want ik lees en leer wel graag over dingen van de oorlog. Dit boek was leuk om te lezen. Ik lees niet zo heel graag een boek maar dit las toch wel vlot. Ook heb ik nu toch nog iets meer geleerd over hoe het leven in de oorlog eruit zag. Dank u wel. Met vriendelijke groeten Rune
Geantwoord op: 18:20 17-02-2021

Hoi Rune, wat leuk dat je een boek van mij hebt gekozen.
Toen ik nog meester was, vertelde ik graag verhalen over vroeger. Ik dacht dan: geschiedenis met al die jaartallen en zo is saai. Maar als ik spannende, grappige of zielige verhalen over vertel over vroeger , dan wordt geschiedenis leuk.
Daarom vind ik het ook fijn om af en toe een boek over vroeger te schrijven. Dat kost wel veel meer tijd. Meestal ben ik eerst een jaar bezig met te lezen over die tijd, oude foto’s en oude films te bekijken en met mensen te praten die het nog hebben meegemaakt (als dat tenminste nog kan). Het moet zo zijn dat ik me zo kan inleven dat ik zelf in die tijd rondwandel, zelf in de Peel loop of in de mijnen kruip of me moet verstoppen voor de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog. Dan pas kan ik gaan schrijven en dat duurt dan vaak ook een maand of acht.

Mijn oudste zoon Boris is ook altijd erg geïnteresseerd in geschiedenis (hij studeerde het ook) in het bijzonder in WO II.
Hij zei al vaker: ‘Schrijf eens een boek over de oorlog’.
Maar ik wist nog niet zo goed hoe ik dat wilde doen. Er zijn al vrij veel boeken over de oorlog. Nadat ik twintig jaar geleden naar Zuid-Limburg ben verhuisd , kwam erachter dat de Tweede Wereldoorlog hier iets geheel anders was dan in het westen en het noorden van ons land. Dat leek me wel een mooie (nieuwe) invalshoek voor mijn boek
De mensen hadden hier geen honger, maar moesten wel vaak de kelder in omdat de geallieerden bommenwerpers Limburg gebruikten als aanvliegroute naar de Duitse industriegebieden. Daar probeerden de Engelsen dat de Duitse wapenfabrieken kapot te bombarderen.
Regelmatig werden vliegtuigen neergeschoten door de Duitsers en als ze de piloten te pakken kregen, werden ze vaak doodgeschoten. Gelukkig werden de piloten ook geholpen door het verzet en vanuit Zuid-Limburg werden honderden Engelse piloten de grens over gesmokkeld. Vaak moesten ze dan eerste en tijdje verstopt worden en het kon dus zijn dat er zo’n piloot bij jou in huis zat en je het aan niemand mocht vertellen.
Er zaten ook veel Joodse kinderen ondergedoken.
Maar er waren ook mensen die vriendjes waren van de Duitsers en van alles gingen verraden aan de vijand. Er waren nogal wat NSB-ers in Limburg (dus Nederlanders die met de Duitsers meededen) waarbij gezegd moet worden dat er veel ‘halve’ NSB-ers waren, die wel met de Duitsers aanpapten, maar ook niet iedereen verraadde.
Kortom: je wist nooit helemaal zeker wie je vertrouwen kon, waardoor je als kind niet goed wist wat je moest doen.
Ik heb gepraat met veel mensen die als kind de oorlog in Zuid-Limburg meemaakten en ik heb geprobeerd een spannend maar soms ook grappig of ontroerend verhaal over de oorlog te schrijven , zoals de twee hoofdpersonen Maartje en Tuur (alle twee 11 jaar) het allemaal beleven. Ze zitten zelfs in de klas bij een NSB-meester.
Maartje en Tuur hebben alle twee een groot gevaarlijk geheim.
In het nawoord vertel ik ook dat Duitsland heel veel geleerd heeft van zijn eigen geschiedenis en nooit meer oorlog wil.

Voor mijzelf is de belangrijkste gedachte achter het boek dat ik wil laten zien dat oorlog vooral betekent dat je zomaar mensen kwijt kunt raken die belangrijk voor je zijn, waar je van houdt.
Ik ben ook heel blij met de verfilming. Natuurlijk is een film iets anders dan het boek. Maar het zou wel allemaal in het boek hebben kunnen staan. Het belangrijkste van het verhaal over de betekenis van liefde en vriendschap en dat oorlog heel veel kapot maakt tussen mensen, zit ook in de film. Veel succes met je boekbespreking. Veel groeten van Jacques

Lena@ 13:28 08-02-2021
Hallo
Lieke@ 19:28 03-02-2021

Woonplaats:

Vught
Hallo Jacques,
Ik ga over een paar dagen in een boekenkring vertellen over jouw boeken van De Korenwolf. Ik hoorde in een filmpje dat je zelf vroeger in een hotel hebt gewoond toen je klein was. Op wie leek jij het meest, op Pepijn of op Joost?
Groetjes van Lieke (6 jaar)
Geantwoord op: 14:40 04-02-2021

Hoi Lieke,
Wat leuk dat je over De Korenwolf gaat vertellen. Pepijn lijkt erg op mijn oudste zoon Boris toen die 14 jaar was. Hij zag er toen ook best een beetje woest uit. Joost lijkt op mijn zoon Casper die vroeger ook altijd met allerlei stroom dingen bezig was. Casper werkt nu in het theater en zorgt voor licht en geluid. Grappig he. Nina lijkt op mijn buurmeisje en Eefie op een meisje die ooit bij mij in de klas zat. Ik woonde als kind zelf in een hotel, dus kan daar goed over schrijven
Als je schrijft is het altijd een mengelmoesje van fantasie en echt! Er zitten dingen in die echt gebeurd zijn, maar ook verzonnen verhalen.

Hotel De Korenwolf staat in Zuid-Limburg. (Het hotel van mijn ouders op de markt in Helmond) Dat komt omdat ik al een hele tijd in Limburg woon. En dat is geen toeval. Mijn moeder kwam eigenlijk uit Limburg. Toen ik kind was, ging ik al vaak naar Zuid-Limburg toe. Toen dacht ik: hier zou ik best willen wonen met al die bossen en spannende grotten.
Het leek me ook een leuk idee om het hotel in het boek ook in Limburg neer te zetten. Dat is het leuke van schrijven: je bent de baas van je eigen verhaal!

Er zijn inmiddels al heel veel delen. Het nieuwste is De Reis met de vliegende leunstoel.
Dat deel is geïllustreerd door Iris Boter. We gaan de oudere delen nu ook opnieuw uitbrengen met nieuwe tekeningen. Zo is net verschenen: Het geheim van de verliefde hulpkok, ook in een nieuwe uitvoering.
Veel succes met de boekenkring en hartelijke groeten van Jacques

nina munsterman@ 10:39 29-01-2021

Woonplaats:

eenhoorn 72
ik wil graag een goeie uitleg van een schrijver en ik dacht u bent wel een goeie schrijver
Geantwoord op: 11:41 29-01-2021

Hoi Nina,
kijk maar eens rond op mijn website. Mocht je nog vragen hebben, laat maar weten. Veel groeten, Jacques

Linda@ 15:34 21-01-2021

Woonplaats:

Bennekom
Beste Jacques,
Vanaf de dag dat ik zelfstandig kon lezen, heb ik boeken verslonden. Als enig kind vond ik het heerlijk om weg te duiken in hoekje met een spannend boek. Ik probeer mijn kinderen (groep 6 en 7) ook de liefde voor het lezen bij te brengen, maar helaas lonkt de wereld van de tablets en mobieltjes. Voorgelezen worden en zelf lezen, dat gaat tenslotte allemaal van je vrije tijd af. Nu met het thuisonderwijs in corona-tijd wordt het er niet beter op. Hele dagen met hun neus naar een schermpje kijken en dan ook nog verplicht naar de speeltuin gestuurd worden om een frisse neus te halen. Lezen voelt dan als weer een extra verplichting. Een hulpjuf op school gaf mij de tip dat de verhalen van meester Jaap op YouTube stonden.
Als pauze momentje luisteren we nu 2 of 3 verhaaltjes van meester Jaap en er wordt van gesmuld! Het is op tv dus het voelt niet als lezen of voorlezen en vooral de stoute woorden vinden ze prachtig.
Bij iedere "verdomme", "s**t" en "piemel" wordt stiekem mijn kant op gekeken of ik boos wordt of een reactie laat zien. Geweldig!
Dank je wel voor deze leuke verhalen! En misschien kan ik mijn kinderen uiteindelijk, met behulp van meester Jaap, toch een beetje weg van de schermpjes en meer richting de boekenkast sturen.
Hartelijke groet,
Linda Bocken
Geantwoord op: 19:19 21-01-2021

Beste Linda,
wat leuk dat je me dit laat weten. Fijn dat ik een bijdrage kan leveren aan het thuisonderwijs. Ik heb bewondering voor al die juffen, meesters en natuurlijk de ouders die het allemaal voor elkaar moeten krijgen. Meester Jaap is mij zeer dierbaar. Na 25 jaar stopte ik in het basisonderwijs en koos ik voor het fulltime schrijverschap. (Na heel lang nadenken, want de school en vooral de kinderen waren me nog steeds zeer dierbaar.) Ik had al een paar dikke boeken over school geschreven, maar er zaten nog heel veel verhalen in mijn hoofd die ik niet direct kwijt kon in een boek. Toen bedacht ik Meester Jaap. In elk kort verhaal zit wel iets wat ik zelf meemaakte en dat mij inspireerde. Kinderen willen vaak weten of alles 'echt gebeurd is'. Nou niet 'alles', maar voor mijn oud-leerlingen zit er wel veel herkenbaars in. Ik was ook een redelijke prettig gestoorde meester; deelde ook spekkies uit; had geduld (maar kon ook ontploffen) en ik probeerde veel dingen met humor op te lossen. Nogmaals dank voor je reactie en hartelijke groet, Jacques

leo@ 11:42 18-01-2021
halllo ik vindt dit boek heel leuk daaag we leren over suiker

Berichten: 1 t/m 15 van de 791.
Aantal pagina's: 53
[1] 2 3 4 5 6 7Ouder